Π.Ε.Σ.Τ.Υ

Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων

 

Ιστορικά γνωρίζουμε : Νόμος 1636/1919 (ΦΕΚ Α’ 6) περί «ΜΤΠΥ» ακολουθούν Διάφοροι Νόμοι και στη συνέχεια το ΠΔ 422/81 κωδικοποίησε τις Διατάξεις του ΜΤΠΥ.

Ήταν Ειδικό Ταμείο και είχε ιδία Νομική Προσωπικότητα και υπήγετο στο Υπουργείο Οικονομικών.

Παρείχε μέρισμα στους μετόχους και τις οικογένειές τους. Η συμμετοχή είναι υποχρεωτική.

Με τα άρθρα 12 παρ. 5 Ν. 2443/96 και 19 παρ. 1 Ν. 2386/96.

Το ΜΤΠΥ μετατράπηκε σε αποκεντρωμένη υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομικών, αλλά διατήρησε την Διοικητική Αυτοτέλεια.

Ενδιαφέρον για εμάς τους Τελωνειακούς Συνταξιούχους έχουν τα άρθρα 26 και 27 του Π. Δ/τος 422/81.

Με το αρθ. 26 παρ. 1 του Καταστατικού του ΜΤΤΥ ορίζει ότι για την επίτευξη του σκοπού της Ασφάλισης των Δημοσίων Υπαλλήλων θα υποβάλλονται σε κράτηση 4% όλες οι λαμβανόμενες βάσει του εκάστοτε ισχύοντος μισθολογίου, ακαθάριστες αποδοχές τους. Με τη διάταξη του αρθ. 27 του ίδιου Νομοθετήματος καθορίζει ότι για τη λειτουργική στήριξη του φορέα αυτού θα υποβάλλονται σε κράτηση 2% όχι οι αποδοχές οι παρεχόμενες βάσει του ισχύοντος μισθολογίου, αλλά οι τυχόν λαμβανόμενες από αυτούς, άλλες αποδοχές τους, προερχόμενες από έκτακτες και περιστασιακές υπηρεσιακές ενασχολήσεις τους.

Με αυτά τα δεδομένα τα ΔΕΤΕ των τελωνειακών που δεν αποτελούσαν αποδοχές χορηγούμενες βάσει του εκάστοτε ισχύοντος μισθολογίου δεν μπορούσαν να υποβληθούν και δεν υποβλήθηκαν βέβαια στην κράτηση 4% του αρθ. 26 παρ. 1 του ΠΔ 422/81 που όπως είπαμε πιο πάνω είχε (μόνο αυτή) ασφαλιστικό χαρακτήρα. Υποβλήθηκαν, όμως, στην κράτηση 2% του αρθ. 27 του ίδιου ως άνω Νομοθετήματος. Πιθανότατα επειδή θεωρήθηκαν απολαβές υπερωριακού χαρακτήρα των Τελωνειακών Υπαλλήλων (έκτακτες – περιστασιακές απολαβές) προοριζόμενες ως εκ τούτου, για την λειτουργική, αποκλειστικά, στήριξη του ΜΤΠΥ.

Με μία προσεκτική θεώρηση των σχετικών καταστατικών διατάξεων του ΜΤΠΥ καταδεικνύει ο Νομοθέτης, από της συστάσεως αυτού του φορέα επικουρικής ασφάλισης, επεδίωξε μεταξύ άλλων την επίτευξη δύο βασικών στόχων :

α) να προσδιορίσει τις αποδοχές των Δημ. Υπαλλήλων και σε τι ποσοστό θα υποβάλλονται σε κρατήσεις ασφαλιστικού χαρακτήρα και

β) να προσδιορίσει τις πηγές άντλησης πόρων προοριζομένων για την λειτουργική στήριξη του φορέα αυτού. Άρα οι κρατήσεις που μας έγιναν επί των ΔΕΤΕ δεν είχαν ασφαλιστικό χαρακτήρα.

Άδικα γιατί όλοι γνωρίζαμε ότι ουδέποτε τα ΔΕΤΕ υπήρξαν αμοιβές υπερωριακής εργασίας. Αντίθετα αποτελούσαν πάγιες αποδοχές αντισταθμιστικές των ειδικών περιστάσεων λειτουργίας της τελωνειακής υπηρεσίας και των ειδικών συνθηκών εργασίας. Δεν ξέρουμε αν τα ανωτέρω επιχειρήματα προβλήθηκαν κατά την πρώτη εφαρμογή του Νόμου ή αν δεχθήκαμε αμαχητί τον χαρακτήρα των ΔΕΤΕ ως υπερωριακών αποδοχών.

Συμπερασματικά τα ΔΕΤΕ θεωρήθηκαν όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω (έκτακτες – περιστασιακές απολαβές) και υποβλήθηκαν σε κράτηση 2%.

Μακάρι η νομική αυτή προσέγγιση του θέματος να είχε ακουστεί να είχε εμπεδωθεί η αλήθεια των πραγμάτων και έτσι θα είχε αποφευχθεί ο μάταιος και δαπανηρός δικαστικός αγώνας.

Όλα αυτά είναι για την ιστορία, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι.

Σήμερα με το Νόμο 4024/11 :

α) το ΜΤΠΥ υπήχθη στο Υπουργείο Εργασίας

β) με την παρ. 4 του αρθ. 2 του ίδιου Νόμου το ποσό του μηνιαίου μερίσματος για τους Συνταξιούχους του ΜΤΠΥ μειώνεται κατά 20%

γ) αλλάζει ο τρόπος υπολογισμού του μερίσματος με το αρθ. 3 του ίδιου Νόμου.

Το μηνιαίο μέρισμα ΜΤΠΥ ισούται με Μ = (α’ υπομέρισμα + β’ υπομέρισμα και α’ υπομ. = 20% Χ ΒΜ + επίδομα χρόνου υπηρεσίας) Χ έτη/35 Χ Σ

Β' υπομ. = 20% (τυχόν άλλες αποδοχές) Χ έτη/35 Χ Σ

ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Copydata|copydata.gr
Copyright (c) 2016 | ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤ/ΧΩΝ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ